Datapods bij de Telekom T-Challenge 2023

Dit is een terugblik op wat het startmoment van onze startup Datapods bleek te zijn. Toen we ons aanmeldden voor de T-Challenge, was Datapods een idee waar wij (Lukas, Finn, David en ik) af en toe in onze vrije tijd aan werkten. Na de winst namen we de sprong en gingen we fulltime aan Datapods werken. Een jaar na de T-Challenge werken Lukas en ik al een paar maanden aan onze app, werken we samen met de meest vooraanstaande hoogleraar datarecht in Duitsland, Louisa Specht-Riemenschneider, en hebben we 270k€ financiering binnengehaald.

‍

Laten we bij het begin beginnen.

Wat is de T-Challenge eigenlijk?

De T-Challenge is een jaarlijkse innovatiewedstrijd van Deutsche Telekom en T-Mobile US. Elk jaar is er een ander thema. Toen wij meededen, ging het thema over Web3 in telecommunicatie. Iedereen kan zich online aanmelden, of je nu een individu, een bedrijf, een onderzoeksgroep of iets anders bent.

De challenge werkt zo:

• Eerst is er een open aanmeldprocedure. In onze lichting waren er bijna 400 aanmeldingen. Elke aanmelding bestaat uit een pitchdeck dat het idee presenteert en wat informatie over het team.
• Daarna worden na beoordeling de beste aanmeldingen geselecteerd voor de ontwikkelfase. In 2023 gingen 18 gekozen bedrijven door.
• Ten derde is er de zogenaamde ontwikkelfase. Dat is een periode van drie maanden waarin de teams aan hun idee werken en het in een of andere vorm tot leven brengen. Het doel is iets presentabels te hebben voor de demo en pitch op locatie.
• Tot slot is er de eigenlijke Demo Day, waar alle teams samenkomen op het hoofdkantoor van Deutsche Telekom in Bonn, Duitsland, om hun ideeën te demo'en en te pitchen in een open forum. De jury, bestaande uit senior executives van zowel DT als TMUS, luistert naar de pitch van elk team en beslist over de winnaars.

‍

Vorig jaar, toen wij meededen, waren er in totaal 6 prijzen: 3 hoofdprijzen van elk €100,000 en daarna 3 prijzen in speciale categorieën van elk €50,000.

‍

Daarmee is dat uit de weg. Laat het verhaal zich ontvouwen.

We deden mee aan de T-Challenge met alleen een idee. We speelden al een tijd met het concept van persoonlijke datawallets en datamarktplaatsen, dus het ruwe idee van wat Datapods zou worden, was al geboren.

Je kunt onze huidige visie en missie hier lezen.

Het aanmeldproces werkt door simpelweg een pitchdeck te uploaden. Ik zou graag zeggen dat we vele slapeloze nachten aan ons deck hebben besteed, maar de realiteit is dat we in een dag een pitchdeck in elkaar hebben geflanst en daarmee zijn gegaan. Dat kwam niet doordat we lui waren, maar doordat we pas ongeveer een week voor de deadline van de T-Challenge hoorden en niet meteen besloten of we wel of niet mee zouden doen.

Omdat we er maar een deel van een dag aan besteedden, was het pitchdeck dat we uploadden niet perfect. Het presenteerde ons idee zwak, en we wisselden op sommige slides per ongeluk van taal (het hele deck was in het Engels, behalve onze teamslide, die in het Duits was).

Uiteindelijk, 4 maanden na de aanmelding, werden we geselecteerd als een van de top 18 teams die doorgingen naar de ontwikkelfase. Dat uit bijna 400 teams van over de hele wereld die zich hadden aangemeld.

Dit was in februari 2023. De demodag zou half mei zijn. Dus iets meer dan 3 maanden om de demo voor te bereiden, dat moest makkelijk genoeg zijn, toch?

Helaas werd het in de ontwikkelfase een beetje hobbelig. Als onderdeel van het programma kreeg elk team een mentor toegewezen om het idee tot leven te brengen.

Wij werden gekoppeld aan een senior executive van T-Mobile US. Laten we hem John noemen.

Tot dan toe hadden we alleen contact met de organisatoren van de T-Challenge, twee medewerkers van Deutsche Telekom AG uit Bonn. Die twee waren heel relaxte, gemakkelijke organisatoren. Ze waren gewoon blij hun werk te doen, en namen ons idee daardoor niet echt zwaar onder de loep, eigenlijk helemaal niet. Ik kende dit type mensen heel goed, omdat ik tijdens mijn studie 3 jaar bij Deutsche Telekom had gewerkt. Het hoofdkantoor in Bonn functioneerde bijna als een overheidsinstantie: langzaam, gestaag, en heel gericht op communicatie en compliance.

John was anders. Hij was een diep technisch leider met een duidelijke geen-gelul-houding. Tot dat moment kabbelden we gewoon voort met ons leuke idee en ons pitchdeck. Maar hij zag daar dwars doorheen. Hij zag dat we eigenlijk gewoon vier jongens waren met niets om te laten zien behalve een grote droom.

In werkelijkheid hadden we alleen een onvolledige website en wat ontwerpen van hoe ons product zou werken. (De ontwerpen waren het resultaat van een Fiverr-klus van $20, en het enige waar de ontwerper mee kon werken waren een paar met de hand getekende schetsen van wat ik dacht dat een goede interface zou kunnen zijn).

Zo zag het eruit:

Achteraf was het eigenlijk heel goed voor ons om door iemand als John afgebrand te worden. We hadden 3 maanden tot de demo en niets om te laten zien. Als we een serieuze kans wilden maken om te winnen, hadden we die klap in ons gezicht echt nodig om wakker te worden.

Dus stelden we 2 prioriteiten voor de demo en pitch in de finale:

• We hadden een werkende (idealiter webgebaseerde) visuele demo nodig van hoe het product er voor gebruikers uit zou zien. Die moest mooi ontworpen zijn, zodat mensen eroverheen keken dat er geen echte functionaliteit was.
• We hadden een goed ogende en, belangrijker, bondige presentatie en pitch nodig die we als middelpunt op het podium zouden geven. Omdat ik de pitch hield, zou ik de tekst schrijven.

‍

Met drie maanden te gaan hadden we niets van dat alles.

En omdat we allemaal fulltime verplichtingen hadden tussen werk, studie en het leven, hadden we niet echt veel tijd om het zelf te doen.

Dus besloten we vol in te zetten op de magie die Fiverr is. Het probleem met deze strategie was dat mensen jouw problemen voor je laten oplossen meestal geld kost. En als 4 studenten met een idee hadden we niet bepaald veel geld.

Maar er was één beschikbaar, zij het klein (voor een bedrijf), bedrag dat we wel hadden. Een paar maanden eerder had mijn medeoprichter David zich aangemeld voor het HSG Entrepreneurial Talents Program, een startup-incubatorprogramma van de Universiteit van St. Gallen, en als onderdeel van het programma ontvingen we 4000 CHF.

Oké, dus we hadden drie maanden en ~4k€ als budget om een overtuigende demo en pitch te maken, zonder eerdere ervaring in design, pitches of frontend-ontwikkeling. Appeltje-eitje, toch?

Wat was ons plan dan?

‍ Praten met ervaren oprichters die in korte tijd producten hebben gebouwd? Vrienden vragen die goed zijn in design en frontend om ons te helpen? Wat geld uitgeven om 2-3 voorbeeldontwerpen van verschillende freelancers te krijgen en de beste kiezen? Praten met de jury en onze mentoren om inzicht te krijgen in wat de jury echt wil zien?

Of gewoon de helft van het budget op één freelancer gooien om de hele applicatie te ontwerpen, zonder ooit eerder met diegene te hebben gewerkt, en die alleen met de hand getekende schetsen geven van de applicatie die we zonder veel feedback hadden ontworpen?

...

Je raadt het al: natuurlijk namen we de gok. Maar pas nadat we 2 maanden hadden zitten niksen en niet echt veel hadden bereikt dat we hadden kunnen presenteren. Die twee maanden besteedden we aan het uitdiepen van de technische en juridische componenten die ons project zouden dragen. Toen we daar een beter beeld van hadden, startten we eind maart de eerste klus om ons product te ontwerpen, 1.5 maand voor de demo.

Om onze kansen echt te maximaliseren, had de ontwerper alle input nodig die hij kon krijgen. Dus stuurden we natuurlijk ons pitchdeck waarmee we ons hadden aangemeld, een link naar onze website, en een paar met de hand getekende schetsen van hoe wij dachten dat de applicatie eruit moest zien.

Yep, dat is wat we deden. Ter referentie: zo zag onze website er toen uit. Hij werkte, maar was niet bepaald goed ontworpen.

Dus wachtten we 2 weken op het eerste ontwerp. En verdomme! Onze man leverde kwaliteit. Dit toverde hij tevoorschijn uit alleen deze met de hand getekende schets:

Oké, hier konden we zeker iets mee. We hadden nu een echt ontwerp.

Het enige wat we nog moesten doen, was er iets van maken waar de jury echt mee kon interacteren, en dat kon het best als webapplicatie. Maar al mijn frontend-ervaring kwam neer op het bouwen van grove websites op Flask, en met de beperkte tijd die we hadden, kon ik niet even de tijd nemen om iets als React te leren om dit te bouwen.

Onze redder was natuurlijk opnieuw Fiverr. We betaalden een andere freelancer, dit keer een frontend-ontwikkelaar, in totaal $896.42 om het ontwerp te nemen en er een deploybare webapplicatie van te maken. Opnieuw kon er van alles misgaan, en tegen de tijd dat we het ontwikkelproces startten, was het half april. We hadden dus absoluut geen marge voor fouten.

Als deze klus mislukte, hadden we waarschijnlijk ongeveer 2 weken voor de demo en geen geld meer om iets anders te proberen.

Maar tegen alle verwachtingen in kwam de ontwikkelaar door en leverde een demo die er geweldig uitzag, en belangrijker: een demo die interactief genoeg was om te gebruiken op onze stand op demodag. (En hij deed er maar een week over, topgozer)

Als je de demo wilt bekijken, staat die nog live hier: demo.datapods.app

Oké, één doel binnen. We hadden echt iets om te laten zien op onze stand.

Met nog 3 weken te gaan, richtten we ons eindelijk op het uitwerken van de technische architectuur en op onze pitch. Cruciaal: de pitch duurde maar 5 minuten, met 2-3 minuten vragen, en de jury zou voor de demo naar onze stand komen vóór de pitch. We hoefden in de pitch zelf dus geen tijd te besteden aan het uitleggen van het idee of het businessmodel, en konden ons puur op storytelling richten.

Dit ging sterk in tegen het advies van onze mentor John, die wilde dat we ons op de technologie en het product richtten. Hij zei dat we moesten laten zien dat we dit soort product echt konden uitvoeren en bouwen, waar we natuurlijk geen bewijs voor hadden. In een zet die juist bleek, negeerden we zijn advies volledig en richtten we ons op storytelling.

Zoals bij elk goed verhaal hadden we een schurk nodig. Dus stond op de eerste slide van ons pitchdeck natuurlijk een grote foto van niemand minder dan Mark Zuckerberg:

Het doel van onze pitch was de noodzaak van ons idee over te brengen, dus welk probleem we oplossen, en hoe onze oplossing zou werken in combinatie met het productportfolio van DT/TMUS. We moesten de jury overtuigen dat er een echte behoefte was aan onze oplossing en dat Telekom iets zou winnen door met ons samen te werken. En dat allemaal in een pitch van 5 minuten.

Dit is het pitchdeck waar we op uitkwamen. Ik denk dat het zowel het probleem als de mogelijke samenwerking goed vangt, zonder overladen te zijn met informatie.

De week voor de pitch uploadden we het deck. Met het pitchdeck op zijn plek waren we klaar om te gaan.

Demodag

De dag van de demo kwam, mijn medeoprichters Finn en David reisden naar Bonn en we gingen onze stand opbouwen.

En het ging... absoluut vlekkeloos! De jury was meteen verkocht aan het idee. Bij onze tweede demo sprong Claudia Nemat, bestuurslid voor innovatie en technologie bij DT, er zelfs in en legde aan haar Amerikaanse collega's uit hoe ons businessmodel werkt. Gewapend met onze visuele demo en voorbereid met sterke storytelling gingen we er vol in.

Hier een foto van een deel van de raad van bestuur van DT bij onze stand:

De volgende stap was de pitch op het podium, en omdat we het tweede team waren dat pitchte, wist ik dat we echt een blijvende indruk moesten maken om kans te maken op de prijs. Er is een volledige video van de pitch als je geïnteresseerd bent:

En dat was het. Na de pitch was het zware werk gedaan. Het enige wat we konden doen was wachten. We hadden ongeveer 3 uur te wachten tot de jury de winnaars koos, en de ceremonie zou later op de avond plaatsvinden.

Natuurlijk weet je al wat er gebeurde. Uiteindelijk wonnen we de prijs voor meest klantgerichte oplossing en een prijs van 50.000€. Hier het winnende moment uit de livestream:

Terugblik

Achteraf was ons succes in de T-Challenge het resultaat van een magische combinatie van geluk en het maximale halen uit onze beperkte middelen. Zonder het prijzengeld hadden we waarschijnlijk niet de middelen gehad om Datapods fulltime na te jagen.

In zekere zin stelde de prijs ons in staat de beloften waar te maken die we in onze pitch hadden gedaan. Nu, ongeveer een jaar later, hebben we veel bereikt: we hebben in totaal meer dan 300k€ financiering opgehaald, we werken samen met de meest gerenommeerde hoogleraar datarecht in Duitsland, en we staan op het punt de eerste versie van onze app uit te brengen.

Als je een van de eerste mensen wilt zijn die onze app uitprobeert wanneer die in bèta gaat, schrijf je dan in voor onze wachtlijst via de knop Aanmelden bovenaan deze pagina.

Als iemand deze blogpost tegenkomt en zelf aan een inzending voor de T-Challenge werkt, stuur me gerust een bericht op LinkedIn. Ik help je graag.

Groet, Jakob

‍

‍